Gr | En
Νέα
06.12.2013
Live Report: Black Sabbath @ Palais Omnisports de Paris Bercy

Παρίσι, Δευτέρα 02.12.2013

Αυτή ήταν η δεύτερη επίσκεψή μου στο Παρίσι για κάποια συναυλία (η πρώτη πριν απο πολλα πολλά χρόνια, για ένα φανταστικό live των Queensryche στο Elysee Montmartre), αλλά η πρώτη στο Bercy (το οποίο έχω επισκεφθεί άλλες δύο φορές, αλλά για αγώνες μπάσκετ), έναν χώρο που εσωτερικά (και μόνο...) θυμίζει αρκετά το ΣΕΦ (ίσως επειδη έχουν και την ίδια ηλικία). Ένας ιστορικός χώρος για το Παρίσι, το οποίο στα σχεδόν 30 χρόνια λειτουργίας του φιλοξενει τα σημαντικότερα arena shows. Ενδεικτικά, μόνο στα τέλη του 2013 και τις αρχές 2014 έχουν παίξει ή θα παίξουν εκεί oι Celine Dion, Placebo, Will I Am, Maroon 5, Depeche Mode και Elton John.

Mετά την αναβολή της προγραμματισμένης για τον περασμένο Ιούνιο εμφάνισης των Sabs στον ίδιο χώρο, το sold out ήταν δεδομένο. Εννοείται λοιπόν πως το Bercy ήταν κατάμεστο από 17.000 γάλλους, ηλικίας 15 ως 65 ετών, οι οποίοι πλήρωσαν από 60 έως 90 ευρώ για εισιτήριο, 7 ευρώ για μπύρα, 35 ευρώ για tshirt ή 30 ευρώ για καπελάκι Βlack Sabbath.

Ομολογώ ότι δεν πρόλαβα τους Unlce Acid & the Deadbeats οι οποίοι άνοιξαν την συναυλία, απλώς γιατί την ώρα που ανέβαιναν στο stage προσγειωνόταν η πτήση μου. Πρόλαβα όμως τους Black Sabbath… Τους έχω ξαναδει μόνο μια φορά (προσοχή... τους κανονικούς Black Sabbath… αυτους με τον Οzzy…), στο Rockwave του 2005. Eπίσης είχα δει (σε ένα αξέχαστο για πολλούς λόγους live) αυτό που ο Τony Iommi ονομαζε  “Black Sabbath” και εμφανιστηκε στο γήπεδο του ΠΑΟ τον Ιούλιο του 1987 (με  Τony Martin, Bob Daisley, Eric Singer – απίθανο line up αλλά όχι Sabs...), αλλα και τους Heaven and Hell, πάλι στο Rockwave, το 2007. Kάθε φορά ήταν μοναδική, και κάθε φορά πίστευα πως θα ήταν η τελευταία. Αυτή τη φορά όμως έδεχναν πως το  πίστευαν κι εκείνοι οι τρεις τύποι που επαιζαν κυριολεκτικά σαν να ήταν η τελευταία τους φορά! Και δεν τους αδικώ... έχουν περάσει και περνούν ακόμα τόσα πολλά...  οι ηλικίες τους απαγορευτικές... η φυσική κατάστασή τους κάκιστη... Δεν ξέρω πώς το κάνουν αλλα επάνω στο stage παίρνουν ζωή! Παίζουν σαν να εξαρτάται η ζωή τους απ’αυτό! Ισως και να εξαρτάται... Παρα τα όσα λέμε μεταξύ αστείου και σοβαρού, αυτοί οι τύποι ζουν και υπαρχουν ανάμεσά μας μόνο επειδή παίζουν τη μουσική τους!

Τη μουσική τους... To setlist ήταν ένα ταξίδι στο σύνολο σχεδόν της δισκογραφίας τους με τον Ozzy, αλλά το εντυπωσιακό είναι το πώς τα κομμάτια απο το «13» δένουν τόσο αρμονικά με τα παλιά κομμάτια… Με κομμάτια που γράφτηκαν 30-35 χρόνια πριν!

Γενικά το κοινό ήταν ελαφρώς «ψαρωμένο» με την καλή εννοια και είχε δημιουργηθεί μια «κατανυκτική» ατμόσφαιρα, η οποία οδηγούσε πολύ συχνά σε εκρήξεις και αποθέωση. Καταλαβαίνω πως η προηγουμενη πρόταση ακούγεται κάπως παραδοξη και οξυμωρη, αλλα είναι 100% αντιπροσωπευτική του τι συνεβαινε στο Bercy.

Παραδέχομαι πάντως ότι είχα τους φόβους μου σχετικά με την ατομικη απόδοση και φυσική κατάσταση κάθε μέλους ξεχωριστά, αλλά όλα αυτά τα ξέχασα με την πρώτη νότα.

Ο Ozzy ήταν στην καλύτερη κατάσταση (από κάθε πλευρά) της τελευταίας 20ετίας! Αν παραβλέψουμε το «σκονάκι» με τα auto cues κυρίως στα νέα κομμάτια (αλλα ΟΚ, όποιος θυμαται απέξω τους στίχους του Dirty Women ή του Under the Sun κερδίζει δωρεάν εισιτήρια για ένα χρόνο απο το 123tickets!), και το ότι έδειξε να κουράζεται στα 3-4 τελευταία κομμάτια, η φωνή του ήταν σε ανέλπιστα πολύ καλη φόρμα.

O Iommi… εμφανώς αυτό που κάνει on stage τον κρατάει ζωντανό μέσα στην φοβερή περιπέτεια με την υγεία του. Εκτελεστικά άψογος, επιβλητικά ογκώδης (σαν ήχος και σαν παρουσία…), αψογα solos (ειδικά στο Dirty Women το καταχάρηκε), φιλικός και ταυτόχρονα απόμακρος (αν γίνεται κατι τετοιο...), μιλούσε διαρκώς με τον Geezer αναμεσα στα κομματια, έκαναν τον Ozzy να τους περιμενει με το μικροφωνο στο χερι και να παιζει με τον κοσμο για να περασει η ωρα. Στο τέλος, στην υπόκλιση, χαμογελούσε πλατιά και το εννοουσε...

Το rhythm section ειναι σε μεγάλη φόρμα. Ο παντα cool Geezer Butler, με οικονομία κινήσεων σε όλο το σώμα εκτός των δακτύλων, καταπληκτικό ήχο και το γνωστό σύντομο και περιεκτικό bass solo που μετατρέπεται στο intro του N.I.B. Πάντα θα μου λειπει ο Bill Ward, ίσως και στον Geezer, αλλά αν πιστέψουμε τον φίλο του Ozzy και όσα μας εχει μεταφερει κατα καιρους για την υγεια του, δε νομιζω οτι θα μπορουσε να βγαλει αυτη την περιοδεια και θα «επαιρνε στο λαιμό του» όλη τη μπαντα. Oι Black Sabbath χρειάζονται την ενεργεια που βγαζει ο Clufetos στα live.

Προσωπικά highlights της συναυλίας:

“Snowblind”:  “here’s a song about something we used to play a lot with, back in the old days” και προβολή μιας «ανθολογίας» ταινιών για τα ναρκωτικά, στα led. Πρόλαβα να συγκρατήσω τα “Scarface” (φυσικά...),  «Blow», «Fear and Loathing in Las Vegas», «Requiem for a Dream».

Βlack Sabbath: γιατι ετσι απλα ξεκίνησαν ολα καποτε...

Ν.Ι.Β.: από ενα bass solo, στην πιο groovy εισαγωγή που εχουν γραψει οι Sabs, ενας Ozzy να διαταζει «Jump! Jump!» και το Bercy να υπακουει τυφλά!

God Is Dead?: Ozzy!

Dirty Women: cheesy αλλά κομματάρα, τεράστιος Ιοmmi, φανταστικά videos και το πρότυπο του Stoner ήχου και αισθητικής

Children of the Grave: party time!

Stage / light show & ήχος: γιατί oτιδήποτε λιγότερο δεν αξίζει στους Black Sabbath

Set list:

War Pigs, Into the Void, Under the Sun / Every Day Comes and Goes, Snowblind, Age of Reason, Black Sabbath, Behind the Wall of Sleep,  Geezer Butler Solo: “Bassicaly”, N.I.B., End of the Beginning, Fairies Wear Boots, Rat Salad, Tommy Clufetos Drum Solo, Iron Man, God Is Dead?, Dirty Women, Children of the Grave, Sabbath Bloody Sabbath Intro / Paranoid (Encore),                  Zeitgeist (Outro / PA)

 

 

 

Κείμενο & φωτογραφίες: @123GroupGR

 

(δείτε περισσότερες φωτογραφίες στο Photo Gallery)

More News
PhotoGallery
Be the first to know!
Όροι Χρήσης
© 2013 123tickets.gr, all rights reserved - Web Design by Netplanet
Κατασκευή Ιστοσελίδων